فرستادهء او ايمان آورديم و اطاعت كرديم يعنى تصميم بر اطاعت هر دو گرفتيم ، سپس گروهى از آنها پس از اعتراف به ايمان و طاعت اعراض مىكنند و هرگز اينان ايمان‌آور نيستند ، يعنى حتى آنهايى كه اظهار اعراض نكردند . وَإِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم مُّعْرِضُونَ وَإِن يَكُن لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ يعنى : و چون آنها در نزاع و جدالى براى فصل خصومت به سوى خدا و فرستاده‌اش خوانده شوند تا پيامبر ميان آنها داورى كند به ناگاه مىبينى كه گروهى از آنها رويگردان‌اند ، يعنى آن‌جا كه مىدانند در مخاصمه بر باطل‌اند و رسول‌خدا حكم به عدل خواهد كرد . و اگر حق به جانب آنها باشد در حال تسليم و فرمانبرى به سوى رسول‌خدا مىآيند . أَفِى قُلُوبِهِم مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا أَمْ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ يعنى : آيا در دل‌هايشان بيمارى ضعف ايمان است ، و يا آن كه آنها پس از ايمان در دينشان به شك افتاده‌اند ، و يا آن كه مىترسند خدا و پيامبرش به آنها در مقام قضاوت ستم كنند ؟ بلكه آنها خود ستمكارند . يعنى هيچ يك از امور سه گانه نيست بلكه آنها به جهت نفاق باطنى ستمكار به خويش‌اند ، و يا آنها اهل ستم و تجاوز به اموال مردم‌اند . إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنا وَأَطَعْنَا وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 51 » وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ « 52 » وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُل لَّا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَّعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ « 53 »